Hoe communiceer ik met een boos kind?

Wil je graag een pdf'je van onze 5 tips? Klik op onderstaand knopje.

Luister rustig en aandachtig

Je kind roept kwaad: 'Ik haat oma.' Ouder antwoordt: 'Dat wil ik niet horen!'

Ouders hebben de neiging direct te gaan opvoeden. En dus gaan ze ontkennen, adviseren, ondervragen, redeneren. Daar wordt een kind alleen maar bozer van. Laat hem even! Moet jij je eens voorstellen dat je gefrustreerd thuiskomt, foetert op je baas en je partner zegt: "Ach, zo erg kan het niet zijn."' De kunst is om niet te reageren en een 'sympathieke' stilte te laten vallen.

Erken hun gevoel 

Woorden als 'oh', 'hmmm' of 'jaja' maken het een kind mogelijk zijn eigen gedachten te ontdekken en misschien zelfs met een oplossing te komen. Zo trekken ze zelf conclusies. Dat beklijft veel beter dan dat jij met een kant-en-klare oplossing komt.


Benoem hun gevoel 

Gewoon beschrijven, zonder te oordelen: 'Je bent boos.' 'Ouders zijn vaak bang dat het dan erger wordt. Het tegendeel is waar. Als jij zijn diepste gevoelens verwoordt, zal je kind zich echt begrepen en getroost voelen.' Het vergt heel wat concentratie en inzet om te achterhalen wat er achter het gesproken woord schuilgaat en dat gevoel (angst, woede, teleurstelling) te benoemen. Toch hoeven ouders niet bang te zijn het fout te doen. Meestal worden ze meteen gecorrigeerd. 

Verwoord de wens van het kind in een fantasie

 'Wat zou het fijn zijn als je nooit naar bed hoefde te gaan, hè?' Als iemand begrijpt hoe graag je iets wilt, komt de werkelijkheid minder hard aan. 


Accepteer zijn gevoelens, maar stop onacceptabel gedrag

Gouden regel is dat alle gevoelens geaccepteerd worden, maar niet elk gedrag. 'Ik zie hoe boos je bent op je zus. Vertel dat met woorden, niet met je vuisten.'

Wil je graag meer weten? Ik help je graag verder!